مقالات پزشکی

پرخوري عصبي چيست

پرخوري عصبي چيست

تاریخ انتشار: ۳۰ فروردين ۱۴۰۰
«پرخوری عصبی» یا «بولیمیا (Bulimia)» نوعی اختلال غذا خوردن  مهم و حتی تهدیده‌کننده زندگی است. افراد مبتلا به این اختلال، معمولا کنترل غذا خوردن خود را از دست می‌دهند و سپس با روشی ناسالم سعی در دفع غذاها دارند. افراد مبتلا به پرخوری عصبی برای دفع غذا و جلوگیری از چاقی از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند. مبتلایان به پرخوری عصبی ممکن است بعد از پرخوری با ایجاد استفراغ عمدی یا استفاده از داروهای رفع یبوست، مکمل‌های کاهش وزن، ادرارآورها یا تنقیه غذاهایی که خورده‌اند را دفع کنند. برخی از مبتلایان به این اختلال ممکن است برای جلوگیری از چاقی دست به رژیم‌های غذایی سختگیرانه یا ورزش بیش از حد بزنند. علائم پرخوری عصبی علائم و نشانه‌های پرخوری عصبی  ممکن است شامل موارد زیر باشد: * وسواس نسبت به وزن و اندام  * ترس همیشگی از چاقی * پرخوری‌های مکرر با حجم غذای زیاد در یک وعده  * حس از دست دادن کنترل در هنگام پرخوری، مانند اینکه فرد حس کند نمی‌تواند دست از خوردن غذا بکشد یا نمی‌تواند روی آنچه می‌خورد کنترلی داشته باشد * حس اجبار به استفراغ عمدی یا ورزش بی‌رویه برای جلوگیری از افزایش وزن * استفاده بی‌مورد از داروهای رفع یبوست، ادرارآور یا تنقیه بعد از غذا خوردن * نخوردن و ناشتا ماندن، محدود کردن کالری دریافتی یا پرهیز از خوردن برخی غذاهای خاص بین دوره‌های پرخوری * استفاده بی‌رویه از مکمل‌های رژیمی یا داروهای گیاهی برای کاهش وزن عوامل خطر در مورد پرخوری عصبی زنان بیش از مردان مستعد ابتلا به پرخوری عصبی هستند. پرخوری عصبی اغلب در اواخر دوره نوجوانی یا اوایل بزرگسالی بروز پیدا می‌کند. عواملی که خطر ابتلا به پرخوری عصبی را در فرد افزایش می‌دهد عبارتند از: عوامل زیست‌شناسی: بستگان درجه یک (خواهر و برادران یا والدین و فرزندان) که دارای یک اختلال خورد و خوراک هستند، احتمال زیادی دارد که به یک اختلال خورد و خوراک مبتلا شوند، این مورد می‌تواند به نقش عوامل ژنتیکی ارتباط داشته باشد. اضافه وزن در کودکی یا نوجوانی هم می‌تواند احتمال ابتلا به پرخوری عصبی را افزایش دهد. مسائل روانشناختی و عاطفی: مشکلات روانشناختی و عاطفی مانند افسردگی، اختلال‌های اضطرابی یا اختلال‌های سوء مصرف مواد ارتباط نزدیکی به اختلال‌های خورد و خوراک دارد. افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است نسبت به خود احساس منفی داشته باشند. در برخی موارد رویدادهای آسیب‌زا و استرس محیطی هم می‌تواند نقش مهمی ایفا کند.  رژیم غذایی: احتمال بروز اختلال‌های خورد و خوراک در کسانی که رژیم می‌گیرند، بیش از سایرین است. بسیاری از مبتلایان به پرخوری عصبی بین دوره‌های پرخوری خود به شدت پرهیز غذایی می‌کنند که همین می‌تواند منجر به پرخوری دوباره و دفع عمدی غذا شود. سایر محرک‌های پرخوری استرس، خودانگاره‌ی نادرست از بدن خود، غذا یا دلزدگی باشد. سبک زندگی و درمان‌های خانگی برای درمان پرخوری عصبی علاوه بر درمان‌های پزشکی و روانپزشکی، برخی نکات مراقبتی هم می‌تواند برای شخص مبتلا به پرخوری عصبی مفید باشد: به برنامه درمانی خود پایبند باشید: جلسات درمانی را از دست ندهید یا سعی نکنید که برنامه غذایی خود را حتی اگر ناخوشایند هم باشد کنار بگذارید. کسب اطلاعات در مورد پرخوری عصبی: به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد بیماری شما را توانمند می سازد تا به نحو موثرتری برنامه درمانی خود را پیگیری کنید.  تغذیه مناسب: اگر تغذیه درستی نداشته باشید یا اینکه مرتبا غذاها را دفع کنید، احتمالا بدن شما تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت نمی‌کند. در مورد مکمل‌های غذایی و ویتامین‌ها هم باید با پزشک معالج خود یا یک متخصص تغذیه مشورت کنید. اما عموما تامین اکثر مواد معدنی و ویتامین‌ها از خود مواد غذایی توصیه می‌شود. در تماس باشید: خود را از اعضای خانواده و دوستانی که می‌خواهند به سلامتی و بهبود شما کمک کنند جدا نکنید. با خودتان مهربان باشید: نسبت به وسوسه وزن کردن یا دیدن خود در آینه مقاومت کنید. این رفتارها ممکن است محرکی برای حفظ عادات ناسالم باشند.   با احتیاط ورزش کنید: در مورد فعالیت‌های بدنی که ممکن است برای شما مفید باشد با پزشک معالج خود مشورت کنید. خصوصا چنانچه تصمیم داشته باشید که پس از دوره‌های پرخوری خود وزن کم کنید. برای درمان بولیمیا درنگ نکنید و عوارض آن را جدی بگیرید و به سرعت به یکی از مراکز مشاوره در نزدیکی محل زندگی تان مراجعه کنید.

امتیاز دهی کاربران

نظرات کاربران

پربازدیدترین مطالب